Ouder worden

Hij heeft net een gat gegraven. De tegels liggen er los naast. Een vrouw met volle boodschappentassen manoeuvreert om het gat naar de deur van de banketbakker. Zijn telefoon gaat en hij neemt op. ‘Ik kan nu niet zo lang praten, ik heb even wat te doen.’ Hij zet zijn schop met een krachtige beweging in de grond en gaat zitten op de rand. ‘Kunnen we het daar niet een andere keer over hebben, ma?’ Het is niet echt een vraag en het is een ingedroogde, tanige man van tegen de vijftig in een zelfgegraven kuil middenin een drukke winkelstraat.

Natuurlijk

Achter klinken de merels. Ik zit in mijn luie stoel in de zon en kijk uit over de binnentuin. Mijn vorige woning was in een stillere straat met meer bomen en meer vogels. Als het weer zomer werd en ik er nog niet aan gewend was, maakten de merels me ’s ochtends vroeg wakker. Merels kunnen heel goed andere geluiden nadoen en een van de geluiden die me ’s ochtends vroeg dan wekte, was het geluid van een wekker uit de boom voor mijn raam. Het soort wekker dat ik expres niet heb omdat ik er zo chagrijnig van wordt.

Ik wil je

Het is ochtend, de kamer is schemerig en ik zit suf op de rand van mijn bed. Er staat iets ronds op de grond naast mijn pantoffels en ik heb geen idee wat het is. Het staat er anders nooit. Even denk ik ‘koektrommel’ en lach bij het idee, dan heb ik het opgepakt en blijkt het inderdaad mijn koektrommel. Toen ik gisteravond naar bed ging heb ik mezelf nog zo ingeprent dat ik dat ene biskwietje dat er in zat moest bewaren voor het ontbijt. Voorzichtig doe ik de trommel open, en ja hoor, het biskwietje is er nog.

onwillekeurige gedachte

Ik denk aan mensen als straatlantaarns
Eenzaam
Op de rand van de stoep
In gedachten verstild, versteend
In zichzelf gekeerd

Moge vrede heersen op aarde

Moge vrede heersen op aarde staat op de paal. Het is een landje met een schip om in te klimmen. Er is een kinderboerderij, er zijn schommels en vooral zijn er veel rennende, lachende, kletsende en voetballende kinderen en ouders. Ik fiets langs in de zon. Een duif stort zich neer, vleugels uit en redt zich aan het eind van de val met een scherpe bocht om vaart te minderen. Vanuit een hofje hoor ik vogels lonken. ‘Wat is het licht mooi, hè?’ zegt een vader tegen zijn jonge dochter, ‘dat krijg je nu aan het eind van de dag.’